Tijdens een lunch, midden in een gesprek, zei mijn gesprekspartner: “Wat stel je veel vragen, ik moet steeds nadenken.” Dat was de eerste keer dat ik me realiseerde dat vragen stellen dé manier is om anderen aan het denken te zetten én echt iets te weten te komen. Mensen vertellen veel, maar niet alles. Juist het ontdekken van wat onder de oppervlakte ligt, vind ik interessant. Daar begint voor mij de oprechte belangstelling voor iemands verhaal. Alleen door aandachtig te luisteren kun je werkelijk in verbinding komen met de ander.

Ik merkte dat mijn gesprekken impact hadden. Dat inzicht bracht mij ertoe coachingopleidingen te volgen en aan de slag te gaan als (bedrijfs)maatschappelijk werker. Later heb ik mij verder gespecialiseerd in stress- en burn-outcoaching en re-integratiecoaching. Daarmee heb ik mijn expertise verdiept in het begeleiden van mensen die opnieuw hun plek in werk en leven proberen te vinden.

Mijn loopbaan heb ik nooit helemaal uitgestippeld. Eerder het tegenovergestelde. Veel van wat ik nu doe, is ontstaan door kansen te volgen, nieuwsgierig te blijven en te vertrouwen op wat energie geeft. Zoals bij een wandeling: niet altijd precies weten waar je uitkomt, maar wel te ervaren dat een pad ontstaat door erop te lopen.

Ook in mijn eigen ontwikkeling heb ik ervaren wat het betekent om niet te blijven doormodderen, maar echt te kiezen voor verandering. Te gaan voor een radicale aanpak. In mij werk in het bedrijfsleven werd ik steeds meer geconfronteerd met processen en techniek en in mindere mate met aandacht voor mensen. Dat begon te schuren, omdat het niet meer aansloot bij wat voor mij belangrijk is.

Op een bepaald moment heb ik besloten mijn koers te verleggen, zonder dat er al een volledig uitgewerkt plan lag. Dat loslaten was spannend, maar gaf ook direct ruimte en vertrouwen. Tot mijn verrassing dienden zich al snel nieuwe mogelijkheden aan die ik eerder niet zag.

Die ervaring neem ik mee in mijn werk. Het heeft mij geleerd dat verandering vaak begint met het serieus nemen van wat niet klopt, en dat er pas een nieuwe richting ontstaat wanneer er ruimte komt om iets achter je te laten. Nieuwsgierigheid en enthousiasme zijn daarbij voor mij belangrijke energie- en richtinggevers.

Mijn werk ontstaat op het snijvlak van wat ik zelf belangrijk vind en hoe ik werk met mensen. In contact met mensen draait het voor mij om hetzelfde als in mijn eigen loopbaan: niet alles vooraf vastzetten, maar al doende ontdekken wat werkt en waar energie ontstaat. Soms betekent dat vertragen, soms juist in beweging komen.

Mijn doel is niet om antwoorden te geven of de route voor iemand uit te stippelen. Wel om ruimte te creëren waarin mensen weer kunnen ontdekken wat voor hen belangrijk is. Zodat er beweging kan ontstaan, keuzes gemaakt kunnen worden en het vertrouwen groeit om een eigen richting te volgen.

Dat doe ik door een stukje mee te lopen, met aandacht, nieuwsgierigheid en soms een beetje humor. Niet door te sturen, maar door samen te onderzoeken wat zich aandient en wat nodig is om weer verder te kunnen.

Ik probeer te leven aan de hand van de volgende waarden: verbinding, vrijheid, humor en vertrouwen. Verbinding met anderen ontstaat uit oprechte belangstelling en levert boeiende contacten en momenten op. Vrijheid geeft mij ruimte voor creativiteit. Humor relativeert en is nuttig voor een soepel contact met anderen. En vertrouwen, zowel professioneel als persoonlijk, is de basis onder alles wat ik doe.